در كتاب كلمات سديدة مىخوانيم : والظاهر أنّ المراد بالنطفة هي المركّبة من منيّ الرجل وبيضة المرأة ، وهي أوّل ما يخلق من مبدأ نشوء الإنسان كما في موثّقة إسحاق بن عمّار الواردة في النهي عن شرب الدواء المسقط للحمل من قول أبي الحسن عليه السلام : « إنّ أوّل ما يخلق النطفة » « 1 » ظاهراً مراد از نطفه همان صورت تركيب شدهء از منى مرد و تخمك زن است و آن اولين چيزى است كه به عنوان مبدأ نشأت انسانى خلق مىشود ، چنان كه در موثقهء اسحاق بن عمار كه دربارهء نهى از نوشيدن دواء براى سقط حمل وارد شده ، آمده است : اولين چيزى كه خلق مىشود نطفه است . امّا به نظر ما اين معناى نطفه ناتمام است . گواه بر اين مدّعا نيز همين روايت مىتواند باشد ، زيرا در اين روايت نطفه را به رجل نسبت داده و مىگويد : « رجل أقرّ نطفته » و عرف از اين عبارت نمىفهمد كه منظور از اين نطفه ، تركيب حاصل شده از اسپرم مرد و تخمك زن است . بلى ، آنچه در اين روايات آمده ، معناى مجازى نطفه است كه به جهت نقش مؤثر ماء الرجل در ساختن تركيب حاصله ، از آن تركيب نيز به نطفه تعبير شده است ، از باب تسميه كل به اسم جزء . بدين ترتيب ، با توجّه به آنچه از اهل لغت نقل كرديم ، و نيز بر اساس ظاهر اين روايت ، روشن شد كه مراد از « نطفه » تركيب حاصله از منى و تخمك نيست ، بلكه تنها ماء الرجل و منى مرد مراد است ، مگر آن كه قرينه‌اى بر خلاف آن داشته باشيم .

--> ( 1 ) . كلمات سديدة : 84 .